Επιμέλεια: Μαίρη Κάντα
Η κ. Ελένη Παλτόγλου-Μπλούμελ, συγγραφέας του βιβλίου «Βρες ένα αστέρι Ταξίδι Πρώτο: Λέξεις» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πηγή» μίλησε με μεγάλη χαρά στο BNewsNow για το δημιούργημα της. Αποκάλυψε πως το μεγαλύτερο της όνειρο είναι να γίνει η σειρά βιβλίων της ένα animation στου οποίου τη δημιουργία θα ήθελε να συμμετάσχει και η ίδια. Έπειτα, μάς εκμυστηρεύτηκε πως θα ήθελε ο αναγνώστης να θυμάται τους ήρωες και τις ηρωίδες του βιβλίου, «να έχει γίνει λίγο φίλος μαζί τους». Για να μάθεις περισσότερα για την συγγραφέα και το βιβλίο, συνέχισε την ανάγνωση.
- Θα μας μιλήσετε για το βιβλίο που έχετε γράψει και να εξηγήσετε την κατηγορία astro-fantasy όπου ανήκει;
Η κατηγορία αυτή δεν υπάρχει. Ήθελα οπωσδήποτε να το κατατάξω κάπου, και κακά τα ψέματα fantasy, με τη στενή έννοια του όρου, δεν είναι. Έτσι έφτιαξα την κατηγορία. Το να βάλω την λέξη astro δίπλα στο fantasy – δύο λέξεις που αγαπώ πολύ- νομίζω πως τής δίνει μια ιδιαίτερη δύναμη και εκφράζει ακριβώς το νόημα της ιστορίας που θέλω να διηγηθώ. Τα αστέρια είναι μαγικά. Ο νυχτερινός ουρανός πανέμορφος, μας προσφέρει μια εικόνα που επηρεάζει και εξωραΐζει τις ζωές μας· φτάνει μόνο να κοιτάξουμε ψηλά. Φαντάζομαι και ευελπιστώ πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που το αντιλαμβάνονται αυτό όπως εγώ και η κατηγορία astrofantasy θα τους προσελκύσει.
- Τι θα θέλατε να θυμάται ο αναγνώστης όταν φτάσει στη τελευταία σελίδα του βιβλίου;
Τους ήρωες και τις ηρωίδες θα ήθελα να θυμάται, να έχει γίνει λίγο φίλος μαζί τους. Να μπορεί να εκδηλώσει μια συμπάθεια, μια απορία με ένα πηγαίο ενδιαφέρον και περιέργεια για το παρελθόν και το μέλλον τους. Τελειώνοντας το βιβλίο να έχει συμβεί δηλαδή κάτι, μια ζύμωση με μαγιά την ανάγκη για επικοινωνία, ώστε να ξεκινήσει έτσι μια συζήτηση. Επίσης να έχει βρει ένα αστερισμό μέσα στις σελίδες του, που θα μπορεί να αναγνωρίζει στον ουρανό σαν ορόσημο, για κάτι σημαντικό για τον ίδιο ή την ίδια. Κάτι που πιστεύω πως έχει πολύ πλάκα. Επειδή πρόκειται για ένα παραμύθι με θέμα τα αστέρια, μακάρι οι αναγνώστης να νιώσει τη μαγεία του κόσμου αυτού και να την πάρει μαζί του. Τέλος, να θυμάται και να θέλει να πάει στην Αζουρία και αν το αποφασίσει να μου το πει για να πάμε μαζί.
- Πώς αισθανόσασταν όταν αρχίσατε να γράφετε το βιβλίο και πώς όταν τελειώσατε την συγγραφή του;
Πρώτα μου ήρθε η έκφραση που αποτελεί και τον τίτλο του βιβλίου «Βρες ένα αστέρι». Ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο και να παρατηρώ τον ουρανό. Δεν είχα ιδέα για την ακριβή πλοκή. Και έτσι μου γεννήθηκε μια πηγαία περιέργεια για την ιστορία. Τι θα μπορούσε να συμβεί σε κάποιον που χάνεται σε έναν κόσμο μαγικό και έχει για μόνο οδηγό τα αστέρια. Ποιους θα γνωρίσει και γιατί; Πώς φαντάζει μέσα από τα μάτια του ο κόσμος του 16ου αιώνα και κυρίως το στερέωμα. Άρα ξεκινώντας βγήκα για εξερεύνηση. Όταν τελείωσα, με κάποια απροθυμία, απλά άδειασα τις βαλίτσες μου. Αλλά μπορώ να επιστρέφω εκεί, όχι πια μόνη μου.
- Από πού αντλείτε την έμπνευση;
Πολλές φορές για έμπνευση, και χωρίς να υπολογίζω τον καιρό θα τρέξω στο αγαπημένο μου πάρκο στο Βερολίνο, θα κάνω στάσεις για σημειώσεις και να βάλω τις σκέψεις μου σε μια τάξη. Αυτό βοηθάει πολύ.
- Θα θέλατε η σειρά βιβλίων σας να μεταφερόταν στη τηλεόραση ή στο κινηματογράφο;
Θα το ήθελα πάρα πολύ. Το μεγαλύτερο όνειρό μου είναι να γίνει ένα animation στου οποίου τη δημιουργία θα ήθελα να έχω συμμετοχή.
- Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να τελειώσετε την συγγραφή του βιβλίου;
Γύρω στα έξι χρόνια.
- Υπήρξε κάποια δυσκολία που έπρεπε να ξεπεράσετε προκειμένου να ολοκληρώσετε το βιβλίο;
Ναι, η βασική δυσκολία που αντιμετώπισα έχει να κάνει με τον περιορισμένο έως ανύπαρκτο ελεύθερο χρόνο στην καθημερινότητα για να γράφω. Λόγω οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων. Και για αυτό τον λόγο έγινα πολύ ευφάνταστη, στο να βρίσκω τρόπους να ξεκλέβω χρόνο. Το οποίο πολλές φορές είναι τρελό και εξουθενωτικό. Όταν γράφεις, μπαίνεις σε μια κατάσταση απόλυτης συγκέντρωσης και βυθίζεσαι σε ένα κόσμο όπου, με πολύ προσπάθεια, δίνεις υπόσταση σε πράγματα άυλα. Κάτι που είναι πολύ ωραίο να σου συμβαίνει προκαλώντας έναν εθισμό. Αλλά θέλει πολύ χρόνο. Τέλος πάντων, το βιβλίο το έγραψα ξεκλέβοντας χρόνο, για αυτό διήρκησε και η ολοκλήρωσή του τόσο πολύ.
- Κατά την γνώμη σας, πόσο σημαντική είναι η εικονογράφηση σε ένα βιβλίο;
Δεν θεωρώ πως η εικονογράφηση σε ένα μυθιστόρημα είναι απαραίτητη, ιδιαίτερα όταν έχεις ένα κείμενο που γεννάει εικόνες από μόνο του, ένα κείμενο κινηματογραφικό. Μια καλή εικονογράφηση είναι ένα επιπρόσθετο στοιχείο που μπορεί να ενισχύσει την διαμόρφωση χαρακτήρα του, βάζοντας μια ιδιαίτερη υπογραφή. Όπως για παράδειγμα η “Ιστορία χωρίς τέλος” του Michael Ende στην πρώτη της γερμανική έκδοση το 1979, με την εικονογράφηση της Roswitha Quadflieg.
Επίσης η εικονογράφηση κατά την άποψη μου θα πρέπει να δημιουργεί έναν ανοιχτό κόσμο, όπου μπορούν να μπουν και άλλοι και να την ερμηνεύσουν με το δικό τους τρόπο και να δίνει ελευθέρια στο να οπτικοποιήσουν μια ιστορία. Άρα σε καμία περίπτωση κάτι περιοριστικό και δεσμευτικό. Πρέπει να έχει έναν σαφή σκοπό, να αντιπροσωπεύει μια ανάγκη του κειμένου. Δυστυχώς στις μέρες μας με τον εύκολο τρόπο που γίνεται δεν προσφέρει καμία τέρψη. Εδώ αναφέρομαι πολύ συγκεκριμένα στα προγράμματα AI.
Πάντως το επόμενο βιβλίο που γράφω δεν θα έχει εικονογράφηση, παρ΄ όλο που το θέμα που διαπραγματεύεται είναι ακριβώς αυτό το δίλλημα: εικόνες ή όχι; Από αντίδραση το κάνω εικονοκλαστικό· μπορεί να αλλάξει βέβαια αυτή η απόφαση. Νομίζω πως πρέπει να κάνουμε οικονομία με τις εικόνες.
- Τι σκεφτήκατε την πρώτη φορά που είδατε το βιβλίο σας στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου;
Δεν ξέρω τι να απαντήσω εδώ, γιατί δυστυχώς, καθώς ζω στο Βερολίνο, δεν το έχω δει. Ελπίζω να γίνει στο μέλλον
- Στην εποχή της τεχνολογίας και των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, πιστεύετε πως οι Έλληνες διαβάζουν ακόμα ή έχει μειωθεί το ενδιαφέρον για την ανάγνωση;
Πέρα από τις στατιστικές που γίνονται και μπορούμε να διαβάζουμε στο διαδίκτυο δεν έχω κάποια παραπάνω πληροφορία ή άποψη. Παρακολουθώ το θέμα, όμως, γιατί με ενδιαφέρει πολύ. Μέσα από συζητήσεις παρατηρώ πως για πολλούς το να διαβάζεις βιβλία αποτελεί συχνά μια δυσκολία, τόσο λόγω χρόνου όσο και για την απαιτούμενη συγκέντρωση. Τώρα μπορεί να φταίνε τα δίκτυα, αλλά σίγουρα το φορμάτ του έντυπου βιβλίου πέφτει δυστυχώς λίγο βαρύ στα χέρια μας. Πιστεύω πολύ στην αξία ενός έντυπου βιβλίου. Το έντυπο βιβλίο είναι κάτι ζωντανό, ένα αισθητικό γεγονός που απαιτεί την συνεργασία επαγγελμάτων όπως συγγραφέων, εκδοτών, μεταφραστών, επιμελητών και εικονογράφων· ένα θαύμα. Άρα πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε εναντίων των τάσεων της εποχής και να προωθούμε όσο μπορούμε την ανάγνωση και την αύξηση του κοινού της. Με πίστη.
- Ακολουθείτε κάποια ρουτίνα όταν γράφετε;
Είναι πολύ ρευστό. Η μουσική που ακούω όταν γράφω είναι σημαντική. Όταν τελικά θα κάτσω στο laptop μου να γράψω προτιμώ να είμαι μόνη μου. Ένα άλλο πολύ σημαντικό κομμάτι της ρουτίνας μου είναι να ακούω καθημερινά τρίτο πρόγραμμα: Όλα τα πρωινά του τρίτου. Δουλεύω πρωί άρα λόγω της διαφοράς της ώρας βολεύει.
- Τι είναι για εσάς η συγγραφή;
Μερικές ιστορίες, μικρές αυθύπαρκτες οντότητες, όμορφα πράγματα: αν είσαι αρκετά παρατηρητικός μπορεί να έρθεις σε επαφή μαζί τους· ζουν εκεί έξω. Έρχονται από αλλού. Δεν είναι δικές μας. Δεν χρειάζονται αυθεντίες. Μόνο ένα σώμα, ώστε να μπορείς να τις επισκέπτεσαι όποτε θες. Πώς θα το κάνεις αυτό; Ένας τρόπος είναι η συγγραφή. Η συγγραφή είναι: μια χειρωνακτική απασχόληση, φτιάχνεις με τα χέρια σου κόσμους που πριν δεν υπήρξαν, και τους αφήνεις να κατοικηθούν από πλάσματα που δεν θέλουν πια να είναι μόνα. Η συγγραφή είναι (επίσης): η δυνατότητα για την απόλυτη ελευθερία καλλιτεχνικής έκφρασης.
Απάντηση